Należało ono do najciekawszych obrzędów ludowych. Miało bardzo uroczysty charakter i składało się z kilku etapów. Na Warmi wesela odbywały się w poniedziałki i wtorki, prawie nigdy w soboty i w niedziele. Na Mazurach był to na ogół piątek, jednak w miejscowościach położonych tuż przy granicy z katolicka Warmią , gdzie ściśle przestrzegano postu, też wybierano poniedziałek czy wtorek. Uczty weselne najczęściej organizowano jesienią , gdy było dużo żywności. Zwracano uwagę również na to, aby księżyc był w pełni, żeby młodym niczego nie brakowało w małżeńskim życiu.

Prosty,mazurski lud musiał sobie radzić ze zrozumieniem zjawisk przyrody czy dziwnych zdarzeń w ludzkim życiu. Uciekano się do przeróżnych sposobów zwalczania chorób, które dotykały najbliższych. Natura ludzka pozostawała niezrozumiana ; wielu marzyło o ukrytych skarbach, zazdrościło tym, którym lepiej się powodziło, i stąd brała się wiara w kłobuki czy palące się ogniki. Odcięcie od świata, kultywowanie zwyczajów przodków, niski poziom oświaty czy też zwykła zawiść były głównymi przyczynami powstawania przeróżnych wierzeń i przesądów przekazywanych z ust do ust i utrwalanych w praktyce. Tak więc wierzono w istnienie ciemnych, tajemniczych sił, które miały potężny wpływ na życie ludzi.